Muziek uit de Oigoerse diaspora

’Muziek uit welke diaspora?’ zult u wellicht vragen. Welnu, de Oigoeren zijn een volk dat verwant was aan de Hunnen en dat voornamelijk leeft in de uitgestrekte, meest noordwestelijke provincie van het huidige China, Xinjiang. Ooit - van de 8e tot de 10e eeuw - vormden zij een machtig, geletterd en welvarend koninkrijk, maar in de eeuwen daarna sloeg het verval toe door invasies en conflicten met onder meer de Arabieren, de Mongolen en de Chinezen. In 1949 werden zij ingelijfd door communistisch China, waarbinnen zij ook nu nog een onderdrukte culturele minderheid uitmaken. Reden voor vele Oigoeren om net als sommige van hun voorvaderen uit te wijken naar oorden zoals Oezbekistan, Kirgyzstan en Kazachstan.

De Oigoerse muziek is bijzonder origineel en getuigt van een rijk cultureel verleden. Vele oosterse muziekvormen, van de nouba’s van de Andalousische Arabieren tot Chinese harmonieлn, lieten er een duidelijke indruk op na. De Oigoerse muqam is een rijk repertoire dat wijd varieert tussen vocale en instrumentale stukken, en een breed spectrum aan tempo’s en ritmes kent. Sanam zijn dan weer liedjes en dansen die in een versnellend tempo gespeeld worden.

Het zeskoppige Sanam Uighur Ensemble geeft een muziek-, zang- en dansspektakel ten beste dat uitsluitend gebruik maakt van de geлigende traditionele instrumenten. De langenekte dutвr en de vijfsnarige tanbur zijn veelgebruikte leden uit een grote familie van luiten met een chromatische toonschaal. Ook de satвr, die met een boog bespeeld wordt, en de rawap met zijn perkamenten klankkast behoren daartoe. Het ensemble gebruikt verder ook de gijak, een spijkerviool, en de dap, een met ezelsvel bespannen drum. Oigoerse muziek wordt zelden buiten Centraal-Aziл vertolkt, maar is tegelijk innemend en gesofisticeerd waardoor het publiek zich snel aangesproken voelt.

Een unieke kans tot kennismaking dus!